Tarımımızdaki makineleşmenin birinci sırası her zaman traktörde olmuştur. Öyle ki Türk tarımına ihtiyacının üç misli traktör girmiştir. Ancak traktöre takılan ekipman bakımından Avrupa'da otuz ton, Amerika'da elli ton iken, ülkemizde maalesef  iki tondur.

Üretimde makineleşme farkı maliyet ve üretim miktarları kıyaslandığında çok bariz şekilde ortaya çıkmakta. Avrupa'da nüfusun % 6'sı, Amerika'da % 1,8'i kendi halklarını beslediği gibi, ihracata da mal yetiştirmektedir.

Tarım işletmelerimizin gittikçe küçülmesi, mali güçsüzlük, makineleşmeyi imkansızlaştırmaktadır. İmkansızlıklar çiftçimizin daima ucuza kaçmasını zorlamış; bu ise tarım makinelerinde kötü taklitleri teşvik etmiş, yeni ve farklı modelleri engellemiştir.

AGROSAN tarımımızdaki makineleşmenin en az olduğu iki konu üzerinde yoğunlaşmıştır. Zeytincilik ve hayvancılık.
 

Kendi patentimiz olan zeytin toplama- silkeleme ve seleksiyon-eleme makineleri. Hayvancılık için, yem kırma- yeşil kıyma makinesi, büyük baş hayvancılıkta kullanılmak üzere doğum arabası ve mısır ve otsu maddeleri silaj yapacak iki ataşmanlı silaj makinesi.

Dünya fiyatlarında, dünya kalitesinde ve miktarında üretebilmek için tarımımızın süratle makineleşmesi gerekir. Makine maliyetleri düşürdüğü kadar, ürün kalitesini de yükseltmektedir. Ancak yukarıda değindiğimiz gibi güçsüz çiftçimizin makine alması ve eğitimi teşvik edilmelidir. Dünyada değeri yükselen zeytin ve zeytin yağının üretiminde makineleşme farz olmuştur. Dünya fiyatlarına nazaran çok yükselen et ve süt ürünleri üretimi makineleşmedikçe artamaz.

Tarım sahasında her makine bir yıl içinde bedelinin 35-40 misli katma değer üretebilir. Bu sebeple tarım makineleri teşviklerinin ne kadar elzem olduğu ortadadır. Ancak teşvikin eğitimle şart koşulması en ideal neticeleri vereceğini umuyoruz.